Σταθμοί Μεταφοράς Απορριμμάτων

Το όνομα ενός σταθμού μεταφοράς push pit καθορίζει τη μέθοδο που χρησιμοποιείται. Η εγκατάσταση έχει σχεδιαστεί με υπερυψωμένο ανατρεπόμενο δάπεδο, συνήθως περίπου 15′ πάνω από το δάπεδο του λάκκου όπου βρίσκεται το ρυμουλκούμενο μεταφοράς. Πάνω από το τρέιλερ μεταφοράς υπάρχει μια ανοιχτή τρύπα στο δάπεδο περίπου 45′ μήκος x 7′ πλάτος. Συνήθως, τα σχέδια push pit χρησιμοποιούν ένα pit drive-thru αντί για ένα back-in pit. Τα φορτηγά και οι πελάτες μεταφέρουν τα απόβλητα και τα αποθέτουν απευθείας στο πάτωμα ανατροπής. Αυτή η εγκατάσταση χρησιμοποιεί συνήθως έναν χειριστή φορτωτή καθώς και έναν μικρό εκσκαφέα ή μπούμα αρθρώσεων εντός του αποτυπώματος. Ο χειριστής του φορτωτή σπρώχνει τα σκουπίδια από το σωρό στην ανοιχτή τρύπα και απευθείας στο ρυμουλκούμενο. Στη συνέχεια, η μπούμα άρθρωσης συμπυκνώνει τα απόβλητα στο πίσω μέρος του ρυμουλκούμενου, έτσι ώστε να διασφαλίσει ότι θα χτυπήσουν τα μέγιστα βάρη άξονα. Οι τυπικοί χρόνοι φόρτωσης για αυτή τη μέθοδο για εκπαιδευμένους χειριστές μπορεί να είναι από τέσσερα έως οκτώ λεπτά.

Ένα φρεάτιο υπερχείλισης είναι μια εγκατάσταση όπου η περιοχή του άκρου είναι ανυψωμένη από το δάπεδο αποθήκευσης και στη συνέχεια τα κοιλώματα είναι φρεάτιο ώθησης, ανύψωση και φορτίο ή συμπιεστές. Ο λάκκος υπερχείλισης χρησιμοποιείται για αποθήκευση και συμπίεση των υλικών πριν από τη φόρτωση των ρυμουλκούμενων για τον ΧΥΤΑ. Αυτή η εγκατάσταση χρησιμοποιείται συνήθως για πολύ υψηλή απόδοση που έρχεται σε σύντομες εκρήξεις, οπότε χρειάζεται επιπλέον αποθήκευση. Είναι επίσης καλό για περιοχές όπου τα ρυμουλκούμενα δεν έχουν μέγιστα βάρη και ο χειριστής μπορεί να συμπιέσει και να συνθλίψει το υλικό επιτρέποντας έτσι περισσότερο υλικό στα ρυμουλκούμενα. Όπως αναφέρθηκε, υπάρχουν διάφορες μέθοδοι που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ανάσυρση του υλικού (ανύψωση και φόρτωση, φρεάτιο ώθησης, συμπιεστές κ.λπ.). Το φρεάτιο υπερχείλισης μπορεί επίσης να είναι πολύτιμο για χώρους φόρτωσης σιδηροδρομικών δοχείων. Ο διαχωρισμός από το δάπεδο κορυφής έως το δάπεδο του φρεατίου υπερχείλισης μπορεί να ποικίλλει ευρέως, αλλά συνήθως είναι 8′ έως 20′. Αυτός ο σχεδιασμός μπορεί να χρησιμοποιεί ένα back-in pit ή ένα drive-thru pit που θα καθοδηγείται από τη διάταξη του ιστότοπου, τη βαθμολόγηση του ιστότοπου και τις απαιτήσεις απόδοσης. Αυτή η μέθοδος απαιτεί πολλά κομμάτια εξοπλισμού ανάλογα με τους επιχειρησιακούς στόχους της εγκατάστασης. Οι στόχοι του ιστότοπου θα πρέπει να καθοριστούν λεπτομερώς για να σχεδιαστεί αυτό.

Ένας σταθμός μεταφοράς απευθείας άκρου είναι παρόμοιος στη σχεδίαση με ένα φρεάτιο ώθησης, αλλά η κύρια διαφορά είναι ότι τα φορτηγά ανάσυρσης ανατρέπονται απευθείας σε ένα ρυμουλκούμενο που περιμένει στην περιοχή του pit. Η περιοχή ανατροπής είναι συνήθως ανυψωμένη και το ρυμουλκούμενο είναι κοντά στον υπάρχοντα βαθμό. Ο διαχωρισμός μεταξύ του ανατρεπόμενου δαπέδου και του δαπέδου "pit" χρειάζεται να είναι 13′ έως 15′ σε βάθος. Αυτός ο σχεδιασμός μπορεί να χρησιμοποιεί ένα back-in pit ή ένα drive-thru pit που θα καθοδηγείται από τη διάταξη του ιστότοπου, τη βαθμολόγηση του ιστότοπου και τις απαιτήσεις απόδοσης. Το εισερχόμενο υλικό τοποθετείται απευθείας σε ένα ρυμουλκούμενο αναμονής, το οποίο μπορεί να συμπιεστεί ή όχι από άλλο εξοπλισμό. Συνήθως, ένας διαχειριστής τοποθεσίας μετακινεί τρέιλερ για να διασφαλίσει ότι υπάρχει πάντα χώρος για εισερχόμενο υλικό. Μια εγκατάσταση άμεσης μύτης συνήθως κάνει χαμηλή ένταση. Μια καλή χρήση αυτής της μεθόδου είναι η μεταφόρτωση ανακυκλώσιμων υλικών, ώστε να μην συνθλίβονται πριν φτάσουν στην εγκατάσταση ανακύκλωσης για επεξεργασία. Η τοποθεσία αυτού του τύπου εγκαταστάσεων είναι σε περιοχές όπου επιτρέπονται μόνο υπαίθριοι σταθμοί μεταφοράς. Δεδομένου ότι το υλικό δεν μπορεί να αποθηκευτεί, πρέπει να ανατραπεί απευθείας σε ένα ρυμουλκούμενο. Αυτή η μέθοδος απαιτεί μόνο έναν υπάλληλο να λειτουργεί την εγκατάσταση σε καθημερινή βάση, ανάλογα με την απόδοση και τον αριθμό των σταθμών φόρτωσης.